Terug naar huis

Onze collega’s in Zuid-Azië werken elke dag -met gevaar voor eigen leven- in de rauwe criminele werkelijkheid van de straat, om jonge meisjes te bevrijden uit bordelen. Om een beeld te krijgen hoe zij te werk gaan hebben wij hun werkwijze omschreven. Iedere situatie is anders, maar als leidraad kan onderstaande samenvatting worden aangehouden.

Deel III: Terug naar huis

Veel meisjes die in India uit bordelen worden bevrijd, zijn verkocht aan het bordeel. Het is daarom belangrijk om te weten of de familie daarbij betrokken was. Er zijn ook meisjes die door mensenhandelaren vanuit Nepal en Bangladesh zijn verhandeld. Daarom zetten onze collega’s zich er ook voor in om meisjes terug naar hun vaderland te brengen. Dit is een ingewikkeld juridisch proces, omdat de meisjes niet over paspoorten beschikken en geen bewijsmateriaal hebben om identiteit te bewijzen. Ze zijn immers illegaal de grens over gesmokkeld.

  • Als het meisje getuigd heeft in de rechtbank, de benodigde onderzoeken afgerond zijn en de officiële papieren binnen zijn, kan het meisje terug naar waar ze vandaan komt. Wanneer het veilig is zal ze herenigd worden met haar familie. Wanneer het meisje niet terug kan of wil naar haar familie zijn er verschillende opties: in geval van een minderjarige meisjes besluit de CWC wat het beste voor haar is. Ze blijft in ieder geval tot haar achttiende in opvang. Meerderjarige meisjes mogen zelf besluiten wat ze willen. Veelal willen ze wel terug naar het gebied waar ze vandaan komen.
  • Direct bij aanvang van het juridische proces wordt de aanvraag voor repatriëring bij officiële instanties ingediend.
  • De meisjes reizen altijd, onder begeleiding, weer naar huis en wordt herenigd met haar familie. Ook wordt er aan verdere familiecounseling gedaan.
  • Mochten er problemen zijn, dan kan het meisje terugvallen op de organisatie die haar herenigd heeft met haar familie. Dit om te voorkomen dat ze opnieuw slachtoffer wordt.

freeagirl_301