Kunt u mijn dochter vinden?

In de leegte in haar ogen zie ik een klein sprankeltje hoop. Sonam’s moeder slaapt, eet en drinkt nauwelijks meer sinds zaterdag 8 februari. “Mijn dochter ging met haar vriendinnen naar de tempel in Kathmandu en kwam daarna niet meer thuis. Haar vriendinnen vertelden mij later, dat Sonam met een vrouw in gesprek raakte. Daarna zijn ze haar uit het oog verloren”, vertelt moeder.

moeder-evelien

Ik laat haar weten dat ik haar pijn kan voelen. Een kind kwijt raken is het ergste wat een moeder kan overkomen, zeg ik haar. Dit moet ondraaglijk zijn. Sonam is een heel ijverige studente, vertelt haar moeder. Ze spreekt Engels, heeft veel vriendinnen en is erg lief en zachtaardig.

“Ik weet niet wat mijn lieve dochter is overkomen. Ik weet dat ze ergens in India is. Sonam heeft in onbewaakt moment een telefoon weten te bemachtigen. Ze heeft acuut haar vader gebeld. Mijn dochter vertelde, dat ze door een vrouw in Kathmandu is bedwelmd met een zakdoek. Ze herinnert zich vaag een lange treinreis en ze vertelt, dat ze ergens in een stad in India wordt vastgehouden. Daarna hing ze meteen op”, laat moeder mij weten.

Dit is foute boel. Mensenhandelaren die meisjes naar India ontvoeren, verkopen ze vrijwel altijd aan een bordeel. Als ik haar voorzichtig vraag of ze ooit eerder hiervan heeft gehoord, schudt ze haar hoofd. Sinds ze dit weet is ze heel erg bang dat dit ook haar Sonam is overkomen.

De dag na de verdwijning van Sonam heeft haar moeder aangifte gedaan van haar vermissing. De Nepalese partner van Free a Girl kwam direct in actie. Alle informatie over Sonam werd gedeeld met de collega’s die op de grensposten werken. Zij inspecteerden iedere bus en iedere auto om haar te vinden. Op hetzelfde moment werd de Indiase partner van Free a Girl ingelicht, die sindsdien alle bordelen afstruint op zoek naar Sonam.

De verdwijning van Sonam heeft een desastreus effect op de hele familie. Haar broer Rishna is direct uit Maleisië terug naar huis gekomen. “Ik werkte als productiemedewerker in een shampoofabriek. Toen ik hoorde, dat mijn zusje was vermist, heb ik direct mijn vijfjarige contract met mijn werkgever verbroken. Ik wilde mijn ouders steunen en helpen zoeken naar mijn zusje Sonam. Mijn werkgever eist nu € 600,00 vanwege contractbreuk. Dat zijn 8 maandsalarissen.”

Als ik Sonam’s moeder vraag wat ze tegen haar dochter zal zeggen als ze haar weer terug ziet, breekt ze.. Ze huilt met een pijn, die ik nog nooit van mijn leven heb gehoord en gevoeld. Een oerverdriet, dat vanuit het diepste van haar ziel lijkt te komen.

Ik vertel haar dat de partnerorganisaties van Free a Girl met man en macht naar haar dochter zoeken. Dat ze hoop moet houden. Dat ze moet blijven eten en drinken. Want als Sonam straks weer thuis is, moet ze sterk genoeg zijn om er voor haar te zijn.

Ik vertel haar dat ik het heel moedig vind dat ze haar verhaal met mij heeft willen delen. “Het enige wat ik wil is dat mijn Sonam weer thuis komt. Dat ik mijn meisje weer in mijn armen kan sluiten. En daar heb ik alles voor over”, zegt moeder als we geëmotioneerd afscheid nemen.